“Ben je talent of ben je een chequeboekje?” Mike Sain't Louis lacht de poortwachters van de muziekwereld uit in ‘La insignia de artista’

MADRID, 25 oktober 2026 – Iemand ‘vrij belangrijk’, met contacten in de muziekwereld, stelt een vraag die blijft hangen: “Ben je talent of ben je hiel? Ben je revolutionair of ben je een chequeboekje?” Zo opent ‘La insignia de artista’ (‘Het artiestenkenteken’), een nummer van de Spaanse indie-alternatieve artiest Mike Sain't Louis. Het is een song over toegangspoortjes, over wie mag binnen en wie niet, en over het oordeel dat een artiest die met artificiële intelligentie werkt keer op keer te horen krijgt. Maar wie een klaagzang verwacht, komt bedrogen uit. Mike Sain't Louis antwoordt zoals hij altijd antwoordt: met humor, met lef en met een flinke scheut zelfspot.

Mike Sain't Louis woont en werkt in Madrid. Hij noemt zichzelf ‘de eerste AI-singer-songwriter’ en legt zonder omwegen uit wat dat betekent. De woorden, de ideeën en de artistieke richting zijn van hem. De muziek en de zangstem worden gegenereerd met artificiële intelligentie, die hij als productie- en arrangeerinstrument gebruikt. Hij zingt dus zelf niet op zijn opnames, en dat beweert hij ook nergens. Hij schrijft, kiest, stuurt bij en gooit weg tot een song klinkt zoals hij hem in zijn hoofd hoorde.

Talent of talon

De kern van ‘La insignia de artista’ is een woordspeling die in het Spaans perfect werkt: ‘talento’ of ‘talón’. Talent of hiel, en meteen ook het ‘talonario’, het chequeboekje. Is iemand een artiest omdat hij iets te zeggen heeft, of omdat hij kan betalen om binnen te raken? Het nummer laat die vraag stellen door een anonieme figuur met contacten ‘in de wereld van de muziek, van de productie, van de smeekbede, van de uitputting’ – een opsomming die op zich al een kleine satire is van de manier waarop deuren in de sector open- en dichtgaan.

Daarna volgt het vonnis dat de poortwachter uitspreekt. Het refrein klinkt als een stempel op een formulier:

“Si tu música es un algoritmo / entonces no corazón” (“Als je muziek een algoritme is / dan geen hart”)

Geen hart, geen ziel, niets eigens: “daar is de deur, uit mijn ogen”, en “je verdient het artiestenkenteken niet”. Het is precies de toon waarmee sommigen over AI-muziek spreken, en Mike Sain't Louis heeft die toon zo scherp nagebootst dat het refrein omslaat in parodie. De zelfvoldane poortwachter krijgt zelfs zijn eigen slotzin: “Ik in eerste klas en jij in toeristenklasse.”

“Ik heb die zinnen echt zo vaak gehoord dat ik ze uit mijn hoofd ken”, zegt Mike Sain't Louis. “Dus heb ik ze opgeschreven en er een refrein van gemaakt. Als iemand je al jaren hetzelfde verwijt maakt, kun je huilen of je kunt het laten rijmen. Ik heb gekozen voor rijmen.”

Een idool en een twijfel

Wat het nummer meer maakt dan een snedige afrekening, is een kwetsbaar moment in het midden. De tekst verwijst naar de Spaanse zangeres Vega: haar liedjes hebben hem zijn hele leven vergezeld, voor hem is ze ‘een diva’ – en misschien vindt ze het niet leuk dat hij AI gebruikt. Daarop volgt de meest ontwapenende regel van het hele nummer: “Ik weet het niet, ik denk dat ik het opgeef.”

Daar zit de waarheid onder de grap. Het is één ding om een anonieme poortwachter uit te lachen, iets anders om te beseffen dat ook de artiesten die je bewondert je werk misschien niet zouden aanvaarden. Mike Sain't Louis laat die twijfel gewoon staan, zonder hem weg te poetsen.

“Natuurlijk raakt het me”, zegt hij. “Je groeit op met iemands liedjes, je leert ermee leven en liefhebben, en dan denk je: misschien zou zij mij niet eens als collega zien. Dat is pijnlijk. Maar ik ga daarom niet ophouden met schrijven. Die ‘ik geef het op’ in het nummer is ook een beetje theater. Ik geef het nooit op.”

Wie schrijft, is de auteur

Wie het oeuvre van Mike Sain't Louis kent, weet dat de vraag naar het auteurschap bij hem centraal staat. Hij is tekstschrijver, componist en muziekproducer, artistiek directeur en CEO van zijn eigen onafhankelijke label, MIKE SAIN'T LOUIS. Er staat geen platenmaatschappij achter hem, geen manager, geen tussenpersonen. Elke song begint met een tekst die hij zelf geschreven heeft.

Dat de klank met AI wordt gemaakt, vergelijkt hij met de manier waarop andere muzikanten synthesizers of drumcomputers gebruikten. Het instrument verandert, de auteur blijft. En hij is er uitzonderlijk open over: hij claimt niet dat de stemmen op zijn opnames de zijne zijn, en hij doet niet alsof sessiemuzikanten de arrangementen speelden. Wat hij claimt, is het deel dat echt van hem is.

Dat werk heeft tijd gevraagd. Zijn project PLANETA GAYFOLK telt 273 singles en meer dan 280 videoclips, gemaakt in ongeveer twee jaar. “Mensen denken dat het met één knop gaat”, zegt hij. “Probeer het maar eens. Het lastige is niet een geluid krijgen, het lastige is het juiste geluid krijgen.”

Een planeet waar iedereen mag zijn wie hij is

‘La insignia de artista’ is een van de vele songs in het universum van PLANETA GAYFOLK: queer, alternatief, ongecensureerd en vaak grappig. Mike Sain't Louis schrijft over liefde en liefdesverdriet, over ex-vriendjes en roddelende buurvrouwen, over het queer leven in Spanje, over bevrijding en mentale gezondheid. Zijn teksten kunnen expliciet zijn, en dat hoort bij zijn werk. Muzikaal schuift hij van electropop naar copla, van alternatieve pop naar ballade. Hij schrijft vooral in het Spaans, maar ook in het Engels, het Frans en het Portugees.

Het hart van het project is een trilogie die als één reis bedoeld is: ‘Descubierto un nuevo planeta llamado GAYFOLK’, ‘Ojalá se pudiera viajar a GAYFOLK’ en ‘El día de la liberación’. De bestemming is een planeet waar iedereen kan leven zoals hij of zij is. Wie die gedachte naast ‘La insignia de artista’ legt, ziet de logica: ook in de muziek wil hij een plek waar niemand een kenteken nodig heeft om erbij te horen.

Achter de humor zit bovendien een ernstig verhaal. Mike Sain't Louis heeft publiek verteld dat hij, met professionele hulp, jaren van relaties met narcistische partners omzet in muziek. Hij wil narcistisch en psychologisch misbruik en de sporen ervan in de mentale gezondheid zichtbaar maken, zodat wie het meemaakt zich gezien en geloofd voelt. Wie zich al eens moest verantwoorden voor zijn eigen bestaan, laat zich niet snel meer de mond snoeren door een poortwachter.

Veel luisteraars leerden hem kennen in 2024, toen ‘Tan Cateto’ viraal ging op TikTok.

Waarom dit nummer in Vlaanderen aanslaat

Vlaanderen heeft een lange traditie van artiesten die met een knipoog de waarheid zeggen – liedjesmakers die de spot drijven met wie zich te belangrijk vindt, en daarbij toch iets wezenlijks vertellen. ‘La insignia de artista’ past wonderwel in die gevoeligheid. Het nummer is grappig, maar het lacht niet om niets: het lacht om macht, om snobisme, om de vraag wie bepaalt wat kunst is.

Bovendien leeft het debat over AI en creativiteit hier net zo sterk als elders in Europa. Mike Sain't Louis voegt daar een zeldzaam perspectief aan toe: dat van een maker die volledig transparant is over zijn werkwijze en die het woord als zijn handtekening beschouwt. Je hoeft het niet met hem eens te zijn om te waarderen dat hij het gesprek eerlijk voert.

En wie Spaans leert of Spanje graag bezoekt, krijgt er een taalgrap bij die je niet snel vergeet. Talent of hiel: probeer die vraag maar eens te vergeten de volgende keer dat iemand je werk beoordeelt.

Gratis luisteren en downloaden

Alle muziek van Mike Sain't Louis is gratis te beluisteren en te downloaden op de officiële website, mikesaintlouis.com. Bij elke song staat de volledige tekst, zodat ook wie geen Spaans spreekt kan meelezen en vertalen. De muziek staat daarnaast op Spotify, Deezer en de grote streamingplatformen.

Wie wil weten hoe ‘La insignia de artista’ zich verhoudt tot de rest van zijn werk, kan op de website verder zoeken: de trilogie en alle singles staan er samen, met tekst en zonder betaalmuur. Op Instagram is hij te volgen via @planetagayfolk.

Over Mike Sain't Louis

Mike Sain't Louis is een indie-alternatieve artiest uit Madrid die zichzelf ‘de eerste AI-singer-songwriter’ noemt. Hij schrijft al zijn teksten zelf en is tekstschrijver, componist, muziekproducer, artistiek directeur en CEO van het onafhankelijke label MIKE SAIN'T LOUIS. Muziek en zang worden gemaakt met artificiële intelligentie als productie-instrument; woord, idee en artistieke richting zijn van hem. Op ongeveer twee jaar tijd bouwde hij PLANETA GAYFOLK uit: 273 singles en meer dan 280 videoclips van queer, ongecensureerde alternatieve pop, rond een trilogie over de reis naar een planeet waar iedereen kan zijn wie hij is. De volledige catalogus, met teksten, is gratis te beluisteren en te downloaden op mikesaintlouis.com.

Perscontact

Mike Sain't Louis – MIKE SAIN'T LOUIS E-mail: info@mikesaintlouis.com Website: https://mikesaintlouis.com Instagram: @planetagayfolk