Vier ernstige regels vóór het feest: hoe Mike Sain't Louis in een wraaklied de schaamte van ‘ik had het niet door’ ontmantelt

Madrid, 25 oktober 2026. Wie het nummer kent, onthoudt vooral het einde. Een omroepbericht via de luidspreker, een ijskoude beleefdheidsvorm uit het Spaans, een psychologe uit de Madrileense wijk Villaverde, en de titel die vier keer achter elkaar wordt uitgeroepen als een spreekkoor op de tribune. De titel zelf, ‘Usted es un puto narci psico encubierto’, laat zich vrij vertalen als ‘U bent een verdomde verborgen narci-psycho’. Maar volgens de schrijver begint het lied ergens anders, en daar zit volgens hem de sleutel.

Mike Sain't Louis, indie-alternatieve artiest uit Madrid die zichzelf ‘de eerste AI-singer-songwriter’ noemt, schrijft al zijn teksten zelf. Muziek en vocale vertolking maakt hij met kunstmatige intelligentie als productie-instrument. In een nieuw stuk op zijn blog richt hij de schijnwerper niet op de grap, maar op wat eraan voorafgaat.

Vier regels zonder grap

De eerste strofe zegt grofweg dit: in het begin merkte de verteller niets, hij had nog oude wonden die niet geheeld waren, de ander voelde dat feilloos aan en wist meteen dat hij iemand voor zich had die makkelijk te bespelen was. Vier zinnen. Geen grap, geen scheldwoord, geen lollig rijm.

Dan klinkt ineens het ‘attentie, attentie’ en wordt het een ander lied. Dat contrast vindt Mike essentieel. ‘Als het nummer meteen met het omroepbericht begon, was het een grap. Een goede grap, maar alleen een grap’, zegt hij. ‘Door die vier regels ervoor krijgt de grap een reden. Je weet dat wie lacht eerst geleden heeft, en dat de lach pas daarna komt.’

Veel wraakliedjes, merkt hij op, vergeten uit te leggen waarom degene die wraak neemt daar recht op heeft. Dit lied geeft die context in vijftien seconden en laat je daarna van het spektakel genieten.

‘In het begin had ik niets door’

De openingszin, ‘No me di cuenta de nada al principio’, is een zin die heel veel mensen uitspreken na een schadelijke relatie, of het nu om een partner, een vriendschap of een werkplek gaat. Meestal klinkt er een beetje schaamte in door, alsof je een stommiteit opbiecht.

Die schaamte vindt Mike onterecht, en hij leunt daarvoor op een goed onderzocht psychologisch verschijnsel: de hindsight bias, in het Nederlands ook wel achteraf-wijsheid genoemd. Onderzoeker Baruch Fischhoff beschreef het onder anderen in de jaren zeventig. Het principe is eenvoudig: als we weten hoe een verhaal afliep, lijkt het einde achteraf vanaf het begin duidelijk. We kijken terug en zien overal signalen. Maar die signalen lijken alleen signalen omdat we de afloop kennen. Op het moment zelf waren het losse details, vermengd met goede dingen, met genegenheid, met beloftes.

‘Niemand leeft zijn leven met het einde al gelezen’, zegt Mike. ‘En mensen die goed manipuleren, weten precies hoe ze de signalen tussen veel aardige gebaren verstoppen. Als het makkelijk te zien was, zou het niet werken.’

Wat hij mooi vindt: het lied zegt het zonder excuus. Er staat niet ‘wat was ik dom’. Er staat dat hij het niet doorhad, en waarom. Een klein verschil in vorm, een enorm verschil in betekenis.

Oude wonden

De tweede regel raakt hem het meest: ‘yo todavía no había curado mis heridas antiguas’, ik had mijn oude wonden nog niet geheeld. Hier doet de tekst iets eerlijks. Hij schuift niet alle schuld naar buiten, maar erkent dat de verteller er al gehavend in stapte, met onafgemaakte zaken uit eerdere periodes, en daardoor kwetsbaarder was.

Dat overkomt veel mensen, schrijft Mike. Je begint aan een nieuwe baan na een ontslag dat je zelfvertrouwen heeft gesloopt. Je begint een relatie terwijl de vorige nog pijn doet. Je raakt bevriend met iemand in een periode waarin je je erg alleen voelt. In al die situaties straalt iedereen die je een beetje aandacht geeft meer dan hij zou moeten. En wie slechte bedoelingen heeft, merkt dat.

‘Dat erkennen is geen zelfverwijt. Het is jezelf begrijpen’, zegt hij. ‘Oude wonden zijn geen karakterfout. Ze zijn het logische gevolg van geleefd hebben. Het lied zegt alleen: weet dat ze er zijn, want er zijn mensen die ernaar zoeken.’

In de lhbti-wereld heeft dat extra gewicht. Velen worden volwassen met wonden van ver terug: school, familie, de jaren in de kast. Daardoor accepteer je soms dingen die je niet zou moeten accepteren, simpelweg omdat iemand je voor het eerst het gevoel geeft dat je gezien wordt.

Waarom dit lied Nederland iets te zeggen heeft

Mike Sain't Louis heeft publiekelijk verteld dat hij, met professionele hulp, jaren van relaties met narcistische partners omzet in muziek. Zijn doel: zichtbaarheid geven aan narcistisch en psychologisch misbruik en aan de sporen die het op de mentale gezondheid nalaat, zodat wie het meemaakt zich gezien en geloofd voelt. Ook voor Nederlandse luisteraars die zoiets hebben meegemaakt, kan juist die eerste strofe herkenbaar zijn: niet de wraak, maar de erkenning dat ‘ik had het niet door’ geen domheid is.

Luisteren en downloaden

De volledige tekst is kort en staat online; Mike raadt aan hem helemaal te lezen. Het nummer en de hele catalogus zijn gratis te beluisteren en te downloaden op https://mikesaintlouis.com, met de tekst bij elk lied. De muziek staat ook op Spotify, Deezer en de belangrijkste platforms. Meer op zijn blog: https://mikesaintlouis.com/blog/la-victima-perfecta-heridas-antiguas-en-usted-es-un-puto-narci-psico-encubierto

Over Mike Sain't Louis

Mike Sain't Louis is een indie-alternatieve artiest uit Madrid en profileert zich als ‘de eerste AI-singer-songwriter’. Hij is tekstschrijver, componist, muziekproducent, artistiek leider en CEO van zijn eigen onafhankelijke label MIKE SAIN'T LOUIS. In ongeveer twee jaar bouwde hij PLANETA GAYFOLK: 273 singles en meer dan 280 videoclips, gebundeld in een trilogie over een reis naar een planeet waar iedereen kan leven zoals hij is. Zijn brutale, ongecensureerde queer pop met camp en humor gaat van electropop tot copla. In 2024 ging ‘Tan Cateto’ viraal op TikTok.

Perscontact

E-mail: info@mikesaintlouis.com Website: https://mikesaintlouis.com Instagram: @planetagayfolk