Ό,τι δεν λέει ένα τραγούδι: ο Mike Sain't Louis γράφει για τις σιωπές που κρύβονται ανάμεσα στους στίχους του

Μαδρίτη, 25 Οκτωβρίου 2026. Ο Mike Sain't Louis είναι καλλιτέχνης indie alternative με έδρα τη Μαδρίτη και συστήνεται ως «ο πρώτος τραγουδοποιός ΤΝ». Γράφει όλους τους στίχους του και είναι συνθέτης, μουσικός παραγωγός, καλλιτεχνικός διευθυντής και διευθύνων σύμβουλος της δικής του ανεξάρτητης δισκογραφικής, MIKE SAIN'T LOUIS. Η μουσική και η φωνητική ερμηνεία δημιουργούνται με τεχνητή νοημοσύνη, ένα εργαλείο που κατευθύνει ο ίδιος· ο λόγος, η ιδέα και η καλλιτεχνική κατεύθυνση είναι δικά του. Μέσα σε περίπου δύο χρόνια έχτισε το PLANETA GAYFOLK: 273 σινγκλ και πάνω από 280 βιντεοκλίπ. Ακολουθεί το κείμενό του.

Αυτό που μένει έξω

Με ρωτούν συχνά γιατί τα τραγούδια μου λένε τόσα πολλά. Ονόματα, πόλεις, μάρκες σούπερ μάρκετ, πρώην σύντροφοι, γειτόνισσες που κοιτάζουν πίσω από την κουρτίνα. Είναι αλήθεια: στα ισπανικά γράφω με μεγάλες φράσεις, με επώνυμα, με λεπτομέρειες. Κανείς όμως δεν με ρωτά για όσα δεν λένε. Κι εκεί, πιστεύω, βρίσκεται το πιο ειλικρινές μέρος της δουλειάς μου.

Κάθε στίχος που γράφω έχει κάτι από πίσω που δεν μπαίνει στο χαρτί. Όχι επειδή το κρύβω, αλλά επειδή αν το έλεγα θα το χαλούσα. Ο ακροατής που το έχει ζήσει θα το ακούσει μόνος του. Ο άλλος θα ακούσει απλώς ένα τραγούδι. Και τα δύο είναι εντάξει.

Το έμαθα με τον καιρό, ξαναγράφοντας. Στις πρώτες εκδοχές ενός κειμένου εξηγώ τα πάντα: ποιος έφταιξε, τι ακριβώς έγινε, πόσο πόνεσε. Ύστερα σβήνω. Σβήνω τις εξηγήσεις, τις δικαιολογίες, τις λέξεις που προσπαθούν να πείσουν. Αυτό που μένει είναι πιο λίγο, αλλά στέκεται μόνο του. Η επανεγγραφή είναι το κομμάτι της δουλειάς που δεν φαίνεται και που τρώει τις περισσότερες ώρες.

«Ένα τραγούδι δεν είναι ανάκριση», λέω συχνά. «Δεν χρειάζεται να ομολογήσει τα πάντα για να είναι αληθινό».

Η σιωπή μέσα στην κραυγή

Πάρτε το «Karma (versión alternativa)». Ο αφηγητής επαναλαμβάνει ξανά και ξανά μια φράση: δεν θυμόταν πόσο πονούσε να τρως μια γροθιά κάθε μέρα. Ύστερα το ρεφρέν τεντώνει τη λέξη «κάρμα» τόσο πολύ, που γίνεται σχεδόν ουρλιαχτό. Και μετά έρχεται η πιο ήσυχη παραδοχή του τραγουδιού: «Pensaba que eso era parte del pasado / y ya estaba superado». Νόμιζε πως όλο αυτό ανήκε στο παρελθόν και το είχε ξεπεράσει.

Το τραγούδι δεν εξηγεί ποτέ τι ακριβώς επέστρεψε. Δεν λέει πότε, ούτε πώς, ούτε γιατί ξαναπόνεσε. Αυτό το κενό είναι σκόπιμο. Όποιος έχει νομίσει ότι γιατρεύτηκε και ξαφνικά ένιωσε την παλιά πληγή να ανοίγει, ξέρει ακριβώς τι λείπει από εκείνη τη στροφή. Δεν χρειάζεται να του το πω.

Υπάρχουν, βέβαια, και στίχοι με πολύ αιχμηρό χιούμορ σε αυτό το τραγούδι, γιατί έτσι μιλάω όταν θυμώνω. Αλλά το βάρος δεν πέφτει εκεί. Πέφτει στο σημείο όπου η κραυγή σταματά και μένει μια απλή διαπίστωση.

Μια ανάσα αντί για λέξεις

Το «The Northern Lights» είναι το αντίθετο άκρο. Είναι γραμμένο στα αγγλικά και το έγραψα σαν μια αργή εκπνοή: ένας παλμός ρέγκε που λάμπει στο σκοτάδι, καπνός, χρώμα, ηρεμία. Μιλά για ειρήνη, για σύνδεση και για εκείνη την ήσυχη χαρά που εμφανίζεται μόνο όταν σταματάς να προσποιείσαι και αφήνεις το δικό σου φως να ανέβει.

Εδώ η σιωπή δεν είναι πληγή. Είναι χώρος. Κάθε στροφή κυλά σαν καπνός, ανάμεσα σε όνειρο και φωτιά, ρυθμό και σιωπή. Είναι αφιερωμένο σε όσους χορεύουν με τη νύχτα, σε όσους ανάβουν τον δικό τους ουρανό όταν ο κόσμος γίνεται γκρίζος. Στα αγγλικά μού είναι πιο εύκολο να αφήσω κενά. Οι λέξεις είναι μικρές, μονοσύλλαβες, και ανάμεσά τους χωράει αέρας.

«Εισπνέεις ειρήνη, εκπνέεις τον θόρυβο», έγραψα στο σημείωμα του τραγουδιού. Ίσως είναι η πιο σύντομη περιγραφή της δουλειάς μου.

Γιατί η μηχανή δεν ξέρει να σωπαίνει

Δουλεύω με εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης για τη μουσική και τη φωνητική ερμηνεία. Από ένα κείμενο βγαίνουν δεκάδες εκδοχές και κρατώ μία. Έχω παρατηρήσει κάτι: η μηχανή γεμίζει. Αν της αφήσεις κενό, βάζει νότες, λέξεις, στολίδια. Δεν ξέρει ότι μια παύση μπορεί να λέει περισσότερα από ένα ρεφρέν. Αυτό είναι δική μου δουλειά: να ξέρω πού πρέπει να σταματήσει το τραγούδι.

Οι σιωπές μου έχουν και έναν λόγο που τον έχω πει δημόσια. Με τη βοήθεια επαγγελματιών μετατρέπω σε μουσική χρόνια σχέσεων με ναρκισσιστές συντρόφους, για να γίνει ορατή η ψυχολογική κακοποίηση και τα ίχνη της στην ψυχική υγεία, και για να νιώσει όποιος τη ζει ότι τον βλέπουν και τον πιστεύουν. Δεν μπορούν όλα να ειπωθούν σε τρία λεπτά. Μερικά πρέπει να μείνουν στο σημείο όπου ο ακροατής συναντά τη δική του ιστορία.

Στους αναγνώστες στην Ελλάδα

Το κοινό μου βρίσκεται κυρίως στην Ευρώπη και στη Λατινική Αμερική. Γράφω τα περισσότερα τραγούδια μου στα ισπανικά, και άλλα στα αγγλικά, τα γαλλικά ή τα πορτογαλικά. Νομίζω όμως ότι οι σιωπές δεν χρειάζονται μετάφραση. Στη φωτογραφία κάθομαι σε μια ταράτσα πάνω από τη Μεσόγειο, τη θάλασσα που μοιραζόμαστε. Είναι η πιο ήσυχη εικόνα που έχω, και μου φάνηκε σωστό να συνοδεύει αυτό το κείμενο.

Πού θα τα ακούσετε

Και τα δύο τραγούδια, όπως και ολόκληρος ο κατάλογος, ακούγονται και κατεβαίνουν δωρεάν στο https://mikesaintlouis.com, μαζί με τους στίχους κάθε τραγουδιού. Υπάρχουν επίσης στο Spotify, στο Deezer και στις βασικές πλατφόρμες.

Λίγα λόγια για τον Mike Sain't Louis

Στιχουργός indie alternative από τη Μαδρίτη, ο Mike Sain't Louis δουλεύει χωρίς δισκογραφική εταιρεία και χωρίς μεσάζοντες. Το queer pop του είναι θαρραλέο, χωρίς λογοκρισία, με χιούμορ και camp, και κινείται από το electropop και την ισπανική copla ως την μπαλάντα. Η τριλογία GAYFOLK, «Descubierto un nuevo planeta llamado GAYFOLK», «Ojalá se pudiera viajar a GAYFOLK» και «El día de la liberación», αφηγείται το ταξίδι προς έναν πλανήτη όπου ο καθένας μπορεί να ζει όπως είναι. Το 2024 το τραγούδι του «Tan Cateto» έγινε viral στο TikTok.

Επικοινωνία για τον Τύπο

Email: info@mikesaintlouis.com Επίσημη ιστοσελίδα: https://mikesaintlouis.com Instagram: @planetagayfolk