Het instrument is nieuw, het gevoel is oud: in «No me aparece una ilusión» zet Mike Sain't Louis zijn handtekening met woorden

Madrid, 25 oktober 2026

"No me apetece salir de la habitación" – "Ik heb geen zin om mijn kamer uit te gaan." Met die eenvoudige zin begint «No me aparece una ilusión» ("Er komt geen enkele hoop meer in me op") van Mike Sain't Louis, de indie-alternatieve artiest uit Madrid die zichzelf "de eerste AI-singer-songwriter" noemt. Het is een nummer over somberheid, over het gevoel alleen te zijn tussen vier muren en tegelijk buitengesloten tussen veel mensen. De muziek en de vocale uitvoering zijn gemaakt met kunstmatige intelligentie. Maar elk woord van deze tekst is van hem. En juist in een nummer als dit wordt duidelijk wat dat betekent: het instrument is nieuw, het gevoel is oud, en de handtekening staat in de woorden.

Wat "AI-singer-songwriter" eigenlijk betekent

Over kunstmatige intelligentie in de muziek wordt veel gezegd, vaak in algemene termen. Het werk van Mike Sain't Louis maakt het concreet. Hij is tekstschrijver, componist en muziekproducent, artistiek directeur en CEO van zijn eigen onafhankelijke label, MIKE SAIN'T LOUIS. Hij schrijft al zijn teksten zelf. De muziek en de stem worden gegenereerd met AI, die hij inzet als instrument voor productie en arrangement. Het idee, het woord en de artistieke richting liggen bij hem.

Zo bekeken is AI bij hem wat de synthesizer, de drumcomputer of de sampler voor eerdere generaties waren: een gereedschap. Het bepaalt hoe iets klinkt, maar niet wat er gezegd wordt. Dat laatste begint altijd op papier, met een zin die hij zelf heeft opgeschreven.

"Mensen vragen me vaak: wat doe jij dan eigenlijk? Het antwoord is simpel. Ik schrijf. Ik weet wat ik wil vertellen, hoe het moet voelen en hoe het eruit moet zien. De technologie helpt me om dat te laten klinken. Maar zonder mijn tekst is er niets om te laten klinken", zegt Mike Sain't Louis.

In de praktijk betekent dit dat het werkproces bij hem omgekeerd is aan wat veel mensen bij "AI-muziek" voor zich zien. Er wordt niet op een knop gedrukt in de hoop dat er iets moois uitkomt. Eerst is er een ervaring, dan een tekst, dan een idee over de toon, het tempo en de sfeer. Pas daarna komt het instrument in beeld, en ook dan blijft hij degene die kiest, schrapt en bijstuurt tot het klopt met wat hij wilde zeggen. Wat niet past bij de tekst, haalt de eindstreep niet. Op die manier blijft de artistieke verantwoordelijkheid waar ze hoort: bij de maker.

Het is ook waarom hij zijn teksten bij elk nummer publiceert. Wie wil weten waar de auteur zit, kan het nalezen, regel voor regel.

Een tekst die zich herhaalt zoals een slechte dag

«No me aparece una ilusión» is daar een helder voorbeeld van. De tekst is opgebouwd rond een refrein dat steeds terugkomt, bijna zonder variatie: geen zin om de kamer uit te gaan, geen kracht, geen motivatie, alleen tussen vier muren, altijd apart tussen al die mensen. Die herhaling is geen gemakzucht. Wie ooit een sombere periode heeft meegemaakt, herkent het: elke dag lijkt op de vorige, dezelfde gedachten draaien rond.

Tussen de refreinen schuift de tekst langzaam dieper. Er is geen reden meer om te glimlachen, en zelfs niet de moed om te doen alsof. Er is geen troost, zelfs niet in het donker. Elke dag weegt zwaarder dan de vorige. De zon mag weer gaan schijnen, het maakt de verteller niet uit. Het beeld van een smalle tunnel zonder licht keert terug.

En dan, helemaal aan het eind, verandert er iets kleins. Na al die ontkenningen zegt de verteller dat er toch iets in hem is dat wil ademen. De laatste regel luidt: "Tal vez algún día logre despertar" – "Misschien lukt het me ooit om wakker te worden." Geen happy end, geen grote ommekeer. Alleen een kier in de deur.

"Ik wilde geen liedje maken dat zegt: komt allemaal goed. Want als je je zo voelt, geloof je dat niet. Ik wilde een liedje dat zegt: ik weet hoe het is. En dan aan het eind één klein lichtje, niet meer dan dat. Dat is eerlijker", vertelt hij.

Waarom de woorden het verschil maken

Bij een nummer als dit wordt de rol van de tekst extra zichtbaar. Een AI-instrument kan een melancholische sfeer maken, maar het weet niet hoe het voelt om de deur van je kamer niet open te krijgen. Die kennis komt van de schrijver. Daarom noemt Mike Sain't Louis de tekst zijn handtekening: het deel van het werk dat niemand anders had kunnen schrijven.

Het past in een groter doel waarover hij publiekelijk heeft gesproken. Met professionele hulp zet hij jaren van relaties met narcistische partners om in muziek, om zichtbaarheid te geven aan narcistisch en psychologisch misbruik en aan de sporen die het nalaat in de mentale gezondheid. Hij wil dat wie zoiets meemaakt, zich gezien en geloofd voelt. Mentale gezondheid is een terugkerend thema in zijn werk, en «No me aparece una ilusión» is een van de meest directe nummers daarover.

Wie zich herkent in de somberheid van dit nummer: praat erover, met iemand in je omgeving of met je huisarts. Je hoeft er niet alleen mee te blijven.

PLANETA GAYFOLK: honderden handtekeningen

«No me aparece una ilusión» maakt deel uit van PLANETA GAYFOLK, het overkoepelende project van Mike Sain't Louis. De catalogus telt 273 singles en meer dan 280 videoclips, gebouwd in ongeveer twee jaar werk. Dat ging niet snel; het is een project van lange adem, nummer voor nummer, tekst voor tekst.

In het hart staat de GAYFOLK-trilogie, drie albums die samen één reis vormen: «Descubierto un nuevo planeta llamado GAYFOLK», «Ojalá se pudiera viajar a GAYFOLK» en «El día de la liberación». De bestemming is een planeet waar iedereen kan leven zoals hij of zij is.

Niet alles in die catalogus is zo donker als dit nummer. Integendeel: veel van zijn werk is brutale, ongecensureerde queer alternatieve pop, vol humor en camp, van electropop tot copla en van alternatieve pop tot ballade. Hij schrijft over liefde, liefdesverdriet, exen, roddelende buurvrouwen, queer leven in Spanje en bevrijding, in het Spaans en ook in het Engels, Frans of Portugees. Veel mensen leerden hem kennen in 2024, toen «Tan Cateto» viraal ging op TikTok. Maar wie verder luistert, ontdekt dat de humor en de kwetsbaarheid uit dezelfde pen komen.

"Ik kan op maandag een liedje schrijven over een roddelende buurvrouw en op dinsdag over een dag dat ik mijn bed niet uit kwam. Dat ben ik allebei. Het zijn mijn woorden, dus het moet allemaal kloppen met wie ik ben", zegt de artiest.

Waarom dit Nederlandse luisteraars aangaat

In Nederland wordt de discussie over AI en creativiteit actief gevoerd, in de muziekwereld en daarbuiten. Het werk van Mike Sain't Louis biedt een concreet geval om over na te denken: een auteur die AI openlijk gebruikt als instrument en tegelijk volhoudt dat de kern van zijn werk menselijk is. Met honderden nummers en alle teksten online kan iedereen dat zelf beoordelen.

Daarnaast is er de inhoud. Somberheid en isolement zijn geen onderwerpen die alleen in Spanje spelen. Een nummer dat die ervaring zonder opsmuk beschrijft, kan ook hier iemand het gevoel geven dat hij niet de enige is. En omdat de volledige tekst bij het nummer online staat, kan wie geen Spaans spreekt hem eenvoudig vertalen en meelezen.

De foto: duinen bij zonsondergang

De foto bij dit persbericht toont Mike Sain't Louis in de duinen bij zonsondergang. Het is een beeld dat in Nederland vertrouwd is: wind, zand, het laatste licht boven het landschap. Het sluit mooi aan bij het nummer. Een zonsondergang is een einde, maar ook een belofte dat het later weer licht wordt. Precies zoals die ene laatste regel: misschien, ooit, wakker worden.

Gratis luisteren en downloaden

«No me aparece una ilusión» en de volledige catalogus van PLANETA GAYFOLK zijn gratis te beluisteren en te downloaden op https://mikesaintlouis.com, met de songtekst bij elk nummer. De muziek staat ook op Spotify, Deezer en de belangrijkste digitale platforms. Nieuws over het project verschijnt op Instagram via @planetagayfolk.

Over Mike Sain't Louis

Mike Sain't Louis is een indie-alternatieve artiest uit Madrid die zichzelf "de eerste AI-singer-songwriter" noemt: hij schrijft al zijn teksten zelf en gebruikt kunstmatige intelligentie als instrument voor muziek en vocale uitvoering. Als artistiek directeur en CEO van zijn eigen label MIKE SAIN'T LOUIS werkt hij zonder platenmaatschappij of tussenpersonen. Zijn project PLANETA GAYFOLK omvat 273 singles, meer dan 280 videoclips en de GAYFOLK-trilogie. Zijn nummers, met humor, camp en openheid, gaan over liefde, verlies, queer leven, bevrijding en mentale gezondheid.

Perscontact

Mike Sain't Louis – MIKE SAIN'T LOUIS E-mail: info@mikesaintlouis.com Website: https://mikesaintlouis.com Instagram: @planetagayfolk